13.07.2009

silivri

ablama

baştan sona ürpertiydi uykumuz
sabahın ısırgan dalları dolanırdı ayaklarımıza
akşam üstleri havadar düşlerimizi özler
herkesten çok kendimizden kaçırırdık yüreğimizi
hiç bir babanın kokmadığı kadar yabancı, uzak

unutabildin mi vişne dalındaki kan damlasını

babaanne duaları mı yatıştırdı can acını
kelebek kanatların sarhoş fırtınaya yenik
işlediğin her nakışta daha sıkı sarılmalar
ne yapsan, yaşamaya itiyordu ilkgençliğin
silivri: düşüp tohuma durduğun toprak

onarabildin mi ağzındaki yırtılmış kahkahanı

1 yorum:

  1. bu şiiri ben, cekedimin tüm düğmelerini ilikleyerek okuyabilirim ancak; diyeceğim ama, resmiyetten kurtuldum kurtulalı, ceket de giymiyorum ki.

    yazılan şiir olunca, susmak en iyisi.

    YanıtlaSil

İzlediklerim

Fotoğrafım
Çorlu, Tekirdağ, Turkey
İnsan olgunlaşmaz, olsa olsa acılarını olgunlaştırır.